untitled

posted on 28 Jan 2012 20:28 by ph-vip
 
 
ฮัลเล้ว :)
หายไปนานมาก แต่กลับมาแล้วเน้อ.....
ที่นี้เงียบขึ้นเยอะเลย จะมีคนอยู่มั้ยนา
เงียบก็ดีนะ แต่บางที่ก็อยากให้ครึกครื้นบ้าง เพราะกำลังคิดถึงทุกคนในบล็อก Cool
คือเราเขียนไปไม่เขียนเปล่า ถ้ามีคนอยู่ ก็จะมีร่องรอยคนอ่าน ก็ทำให้รู้สึกดีนะ 555555 ทุกคนคงเป็นเหมือนกัน
กลับมาเขียนครั้งนี้ เรียกได้ว่าซมซานกลับมาเลยก็ว่าได้ ^^; 
มีเรื่องไม่สบายใจ ซึ่งถ้าเป็นแต่ก่อนคงทวีตในทวิตเตอร์ไปหมดล่ะ 
แต่เดี๋ยวนี้คงไม่ได้แล้ว คนเยอะเกินไป followers ก็คงไม่อยากอ่านอะไรที่มันเสียดสีใครเท่าไหร่หรอกใช่ม้ะ
เดี๋ยวโดน unfollow อีก หดหู่ใจ Tongue out 55555555
 
 
 
ตอนแรกว่าจะมาระบายนั้นแหละแต่พอพิมไปพิมมาไม่ดีกว่า ฮิๆ
ที่เขียนไปข้างบนมันทำให้เราลืมๆ ความรู้สึกตอนเข้าล็อกอินเข้าบล็อกมาเพื่อจะมาพ่นๆๆ เรื่องแย่ๆ หลายเรื่องไปหมดล่ะ เอิ้กกกก 55555555 สงสัย? เขียนแค่นั้นลืม?? ตอนแรกเขียนเยอะกว่านี้อีก แต่ลบไปหมดล่ะ เลยเหลือแค่ขางบน ^^
 
เออแปลกดี เขียนแค่นี้ก็สบายใจขึ้นบ้าง ทั้งๆ ที่เขียนเรื่องอื่น ยังไม่ทันเริ่มเรื่องที่จะบ่นเลย
สรุปว่าวิธีหนีปัญหาที่ดีที่สุดคือการหยุดคือถึงมันบ้าง
ส่วนวิธีแก้ปัญหาที่ดีที่สุดคือการคิดและการพูด
 
 
 
ใช่ป่ะ?
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
.........จบปิ๊ง
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
เอออะไรว้ะเนี้ย 555555555555555555555555
 
 

Comment

Comment:

Tweet

berecognise View my profile

Recommend